
Σε προηγούμενο άρθρο που αφορούσε την δολοφονία του μουσικού στο Κερατσίνι σας υποψίασα για
μια επερχόμενη συνταγματική εκτροπή. Το αντιλήφθηκα σαν μια προσπάθεια
της κυβέρνησης να αντλήσει ψήφους μέσα απο μια οργάνωση την οποία η ίδια
εξέθρεψε για να διοχετεύσει την λαική αντίδραση.
Η πολιτεία
ήθελε να μετατραπεί ο βαρύς τραυματισμός μιας αφημένης να εξελιχθεί
συμπλοκής σε έγκλημα. Δεν έχω πεισθεί ότι όλα έγιναν απο πλευράς
αστυνομίας και πολιτείας όπως έπρεπε.
Η κυβέρνηση που παρέδωσε
την εθνική κυριαρχία ήθελε να δημιουργήσει μια αντιπαλότητα ανάμεσα στην
Αριστερά και τη ΧΑ, ώστε οι πολίτες να ξαναψηφίσουν στις επερχόμενες
εκλογές την “αναπτυξιακή” πολιτική της, αυτή της διαρκούς αύξησης του
αέναου χρέους με στόχο την υφαρπαγή των πλουτοπαραγωγικών πρωτογενών
πηγών της χώρας με μικρό κόστος. Και αυτό όμως δεν είναι σίγουρο.
Η
κυβέρνηση ακόμη δεν έχει απαντήσει για το σκάνδαλο της Στρογγύλης, την
οποία μετέτρεψε σε αρχαιολογικό χώρο και απο την οποία απέσυρε όλους
τους κατοίκους εξαφανίζοντας την οικονομική της ζωή, με αποτέλεσμα τη
μείωση της Ελληνικής ΑΟΖ και τη παράδοση εδάφους.
Η
κυβέρνηση όμως έχει και άλλα προβλήματα στην πολτική της, που για μένα
δείχνουν ότι στη χώρα το πολίτευμα δεν λειτουγεί δημοκρατικά και ότι
αυτή βαίνει σε αδιέξοδο.
Πέραν της διαφαινόμενης συνεργασίας...