Γύθειο - Μονεμβασιά - Ελαφόνησος: Πέτρα, θάλασσα, άμμος και ήλιος

Στο Νότο της Λακωνίας κερδισμένος ο περιηγητής, που έχει πολλά να δει και να απολαύσει.

Συγκοινωνιακός κόμβος το Γύθειο, προθάλαμος της Μάνης και των Κυθήρων, μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια διαδρομή που περνάει από ένα όνομα βαρύ, με ιστορία, τη Μονεμβασιά, και να καταλήξει στην ξακουστή για τις ανεπανάληπτες αμμουδιές της Ελαφόνησο.

ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΚΟΜΒΟΣ

Περπατώντας στο λιμάνι του Γυθείου, εύκολα ξεχνάς ότι εδώ έχεις έρθει με αυτοκίνητο. Η αίσθηση που αποπνέει η παραλία, με τα νεοκλασικά κτίρια και τα διάφορα καφε-ταβερνεία και μπαράκια που είναι παραταγμένα κατά μήκος του παραλιακού δρόμου, είναι σαφώς νησιώτικη. Και ας είναι ο οικισμός χτισμένος αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού Ακούμαρο, που είναι απόληξη του Ταΰγετου...

Ροζ πανσέληνος σήμερα!!!!

  

Σήμερα θα έχουμε την πρώτη πανσέληνο της άνοιξης, την οποία ονομάζουμε ροζ φεγγάρι, για να γιορτάσουμε την επιστροφή ορισμένων άγριων λουλουδιών.

Η πανσέληνος θα είναι έξω όλη τη νύχτα και θα λάμπει κοντά στο αστέρι Spica (Στάχυς), το λαμπρότερο αστέρι στον αστερισμό της Παρθένου. Το άλλο δυνατό φως δεν θα είναι από αστέρι, αλλά από τον πλανήτη Κρόνο.

Απολαύστε τη…

Ελάτε να βρούμε στίχους που να μιλούν για το φεγγάρι..
"Μα έχει πανσέληνο απόψε και είναι ωραία
είναι αλλιώτικη η σιωπή χωρίς παρέα..
δεν νοιώθω θλίψη μα μου 'χει λείψει
το λάγνο ψέμα σου που τα'κανε όλα ωραία.."
Χάρις Αλεξίου...

Ελλάδα Ζαγοροχώρια: ξύλο, πέτρα, πλούσια βλάστηση και νερό τα υλικά της αισθητικής

Όσο και να θέλει κάποιος που ασχολείται με το ταξιδιωτικό

ρεπορτάζ να προσφέρει νέους εναλλακτικούς προορισμούς στους αναγνώστες του, ευτυχώς δεν μπορεί να αποφύγει κάποια μέρη που συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών. Για πολλά χρόνια ο χειμερινός τουρισμός στην Ελλάδα ήταν… εξωτικό φρούτο. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως, ο χειμερινός τουρισμός στην Ελλάδα ελκύει ολοένα και περισσότερους. Αυτό συμβαίνει γιατί η μικρή μας χώρα έχει απαράμιλλου κάλλους περιοχές, όπως αυτή στην οποία θα σας ξεναγήσουμε σήμερα, τα φημισμένα Ζαγοροχώρια. Ενδώσαμε, λοιπόν, κι εμείς στον πειρασμό να επισκεφθούμε έναν πολύ «in» χειμερινό ορεινό προορισμό, για να απολαύσουμε τις εικόνες, τους ήχους και τις γεύσεις που προσφέρει αυτή η πανέμορφη περιοχή του νομού Ιωαννίνων. Βλέπετε, με διάφορες μέχρι τώρα αναφορές μας και αφιερώματα, σχεδόν «τα είχαμε κυκλώσει», αλλά ποτέ δεν «στρίψαμε» με το αυτοκίνητό μας για να τα γνωρίσουμε. Ίσως να είναι πιο όμορφα να επισκεφθείς όλες αυτές τις περιοχές την άνοιξη που η φύση οργιάζει, αλλά τα Ζαγοροχώρια σε προκαλούν να τα επισκεφθείς και το χειμώνα για να σε «μπολιάσουν» μέσα στο γνώριμο σκηνικό τους...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΙΣΣΑΒΟΥ

Χτισμένη στη μέση σχεδόν του θεσσαλικού κάμπου, η πόλη της Λάρισας δεν προϊδεάζει τον επισκέπτη για την πλούσια μορφολογία που την περιβάλλει. Σηκώνοντας όμως το βλέμμα βορειοανατολικά, αμέσως τραβάει την προσοχή ένα βουνό με απόλυτα κωνική κορυφή· σαν παιδική ζωγραφιά! Είναι ο Κίσσαβος (παλαιοσλαβική λέξη, που σημαίνει «ο τόπος της βροχής») ή Οσσα. Ο ορεινός όγκος που δεσπόζει νότια του Ολύμπου -και χωρίζεται από αυτόν με το βαθύ ρήγμα της κοιλάδας των Τεμπών- και βόρεια του Πηλίου, με το οποίο τον χωρίζει το όρος Μαυροβούνι. Τούτη η διαδρομή ξεκινά από τη Λάρισα με κατεύθυνση προς Βόλο μέσω της παλαιάς οδού. Η Αγιά, σε απόσταση περίπου 20 λεπτών από την πόλη, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά, εποπτεύοντας ολόκληρο το εύφορο λεκανοπέδιο που απλώνεται μπροστά της. Η κεντρική πλατεία σφύζει από ζωή.
Η κωμόπολη άλλωστε αριθμεί περί τις τρεις χιλιάδες κατοίκους. Εδώ κοντά δεσπόζει και η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, του γιατρού των ψυχών, όπως λένε στο χωριό. Σύμφωνα με τις διηγήσεις, οι άρρωστοι (σ.σ. ψυχικά ασθενείς) δένονταν με αλυσίδες έξω από την εκκλησία και τα βράδια δέχονταν την επίσκεψη του «ιατρού», ο οποίος, φορώντας κουκούλα και κραδαίνοντας ένα βούρδουλα πάνω στα σώματά τους, προσέφερε απλόχερα την «ίαση» των ασθενειών τους.
«Αντε μετά να μη γίνεις καλά», γελάει σήμερα ο Αγιώτης Γιάννης, πίνοντας καφέ στο καλόγουστο καφέ «Ερώτ' εράν». Βρισκόμαστε στον πεζόδρομο που εφάπτεται της κεντρικής πλατείας και ανηφορίζει. Τον αποχαιρετάμε και ανηφορίζουμε. Κατευθυνόμαστε στην Ανω Πόλη. Εδώ δεσπόζουν ακόμη και σήμερα διώροφα αρχοντικά με προσεγμένες αυλές, χτισμένα από τους ξακουστούς Ηπειρώτες μάστορες· σημάδια της ακμής που γνωρίζει το χωριό το 18ο αιώνα με το εμπόριο του μεταξιού και του βαμβακιού, για να ανακοπεί στη συνέχεια εξαιτίας των Ναπολεόντειων Πολέμων και της γρήγορης εκβιομηχάνισης της αγγλικής οικονομίας...

Χύδηρα Λέσβου: Ένα "άγνωστο" χωριό, με πολλά στολίδια

Ο επισκέπτης πρέπει να βγει από τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί από τη Μυτιλήνη προς την Ερεσό, για να βρεθεί σε μια όαση, στη βορειοδυτική Λέσβο, στο χωριό Χύδηρα. Τετρακόσιες-πενήντα ψυχές έχουν μείνει σ΄ αυτό το χωριό, ένα από τα πιο όμορφα και γραφικά της Λέσβου. Χτισμένο σε υψόμετρο 350 μέτρων, στην πλαγιά του όρους Κοιράνια, 75 χιλιόμετρα από την πόλη της Μυτιλήνης, το χωριό Χύδηρα έχει ιστορία που χάνεται στα χρόνια.

Το όνομα του όρους Κοιράνια, μαρτυρά την ιστορία του. \"Κοιρανός\", στην ομηρική γλώσσα, είναι ο \"τύραννος\", δηλαδή ο βασιλιάς. Όνομα που σε συνδυασμό με τα ερείπια παλαιολιθικής ακρόπολης που έχουν εντοπιστεί στα Χύδηρα, μαρτυρούν πως το χωριό ήταν κέντρο προϊστορικού οικισμού....

Ταξίδια σε παραλίες της Ελλάδας!

Στη Θάσο, φτάνεις ως τη Μακρύαμμο και από κει συνεχίζεις στον (όχι και της προκοπής) χωματόδρομο μέχρι να βρεις την πρώτη παραλία -το Βαθύ-, πλάι στα παλιά λατομεία μάρμαρου. Τη σνομπάρεις (κακώς) και συνεχίζεις απτόητος μέχρι να δεις από ψηλά τη Βάθη με το ξενοδοχείο-φάντασμα πίσω της. Παρκάρεις και κατηφορίζεις με τα πόδια. Αν δεν έχει αγκυροβολήσει καταμεσής του κόλπου το καΐκι που φέρνει ορδές από τουρίστες, απόλαυσέ το. Αλλιώς κάνε υπομονή μέχρι να φύγουν, σε μια ώρα δικιά σου ξανά. Οργάνωση παραλίας μηδέν, μόνο νερό θυμήσου να φέρεις μαζί. Για ομπρέλα δέντρα, όσα τραβάει η ψυχή σου.


...

Βόλος χωρίς αυτοκίνητο

Διανύοντας την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Μετακίνησης και εν όψει του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Χωρίς Αυτοκίνητο (22/9), ταξιδεύουμε στην όμορφη πρωτεύουσα της Μαγνησίας, παρκάρουμε τα οχήματά μας και γνωρίζουμε την πόλη πάνω σε δύο ρόδες. Οικολογικά

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει κάθε σώφρων επισκέπτης του Βόλου -εννοείται και εσείς- είναι να παρκάρετε το αυτοκίνητό σας και να το ξεχάσετε μέχρι το τέλος της εκδρομής σας. Κι αν το περπάτημα σας κουράζει, μην ανησυχείτε καθόλου. Με δίκτυο ποδηλατόδρομων 10 χλμ. (www.volos-cycling.gr) και χιλιάδες ποδήλατα να κινούνται αθόρυβα, πολύχρωμα και οικολογικά, ο Βόλος διεκδικεί επάξια τον τίτλο της ελληνικής πρωτεύουσας του ποδηλάτου και σας προκαλεί να τον γνωρίσετε πάνω σε δύο ρόδες....

Κάλυμνος: Μοναδικές διακοπές για όλους

Η ωραία Δωδεκανήσια, την οποία επισκεπτόμαστε με όλη την οικογένεια, αλλά και με την παρέα ή το έτερον ήμισυ, για χαλάρωση ή διασκέδαση και οπωσδήποτε για... περιπέτεια, είτε πάνω στους βράχους είτε στα βάθη της θάλασσας.

Έχουν περάσει περίπου δεκαπέντε χρόνια από το πρώτο εκείνο τηλεφώνημα μιας γιαγιάς, από ένα χωριό λίγο έξω από το Μασούρι, προς τον τότε (και νυν) δήμαρχο της Καλύμνου Δημήτρη Διακομιχάλη: «Δήμαρχε, τρέξε, ειδοποίησε την αστυνομία. Κάποιοι έχουν κρεμαστεί στα βράχια…». Ηταν το 1996, όταν οι πρώτοι ξένοι αναρριχητές από την Ιταλία είχαν ανακαλύψει κάτι που χρειάστηκε χρόνια να συνειδητοποιήσουν οι κάτοικοι και οι Αρχές του νησιού: ότι, τελικά, εκείνοι οι βράχοι, που θεωρούνταν «η κατάρα της Καλύμνου», μπορούν να είναι το «πετρέλαιό της»!

Εν έτει 2011, οι βουνοπλαγιές της Καλύμνου έχουν πλέον πολλάκις υμνηθεί από τους χιλιάδες αναρριχητές, ξένους στην πλειονότητά τους, που συρρέουν κάθε χρόνο, από το Φεβρουάριο μέχρι και το Νοέμβριο, για να αναρριχηθούν σε μία από τις 1.600 και πλέον διαδρομές που διανοίχτηκαν με κόπο και πολύ μεράκι από τον πρώτο αναρριχητή, Αντρέα Ντι Μπάρι, το 1996, και εν συνεχεία τον Ελληνα Αρη Θεοδωρόπουλο -οδηγό βουνού και προπονητή ορειβασίας και αναρρίχησης- αλλά και πολλούς διάσημους ξένους αθλητές και ορειβάτες (Claude και Yves Remy, Patxi Usobiaga και Nicolas Favresse), καθώς και εκατοντάδες δεκάδες ερασιτέχνες που έχουν πάθος για το rock climbing. Τα ξένα περιοδικά εξυμνούν τη «Μέκκα της αναρρίχησης στη Μεσόγειο» και δίνουν το έναυσμα, ώστε να πάρουν και οι ντόπιες Αρχές το θέμα πιο σοβαρά. Και κάπως έτσι, ο φετινός Μάιος βρήκε το νησί και τους κατοίκους του να φιλοξενούν το 5ο Αναρριχητικό Φεστιβάλ, που συνδιοργανώθηκε από το Δήμο Καλυμνίων, την Καλυμνιακή Ενωση Ξενοδόχων και τον Ορειβατικό Σύλλογο Καλύμνου, με μέγα χορηγό τον ΕΟΤ....

Σκόπελος: Η πευκόφυτη

Περπατάμε στα γραφικά σοκάκια της Χώρας, εξερευνάμε παραλίες με πεντακάθαρα νερά και ανακαλύπτουμε την πεμπτουσία των ελληνικών διακοπών στο πιο πράσινο νησί των Βόρειων Σποράδων - ίσως και ολόκληρης της Ελλάδας.

Σε γενικές γραμμές, η πρώτη εντύπωση θα σας κερδίσει. Είναι ένα μεγάλο νησί με έκταση 96 τ.χλμ. και ακτογραμμή 67 χλμ. Εξάλλου, αυτό είναι κάτι που θα επιβεβαιώσετε μόνοι σας καθώς φτάνετε με το πλοίο, το οποίο «πιάνει» πρώτα στη Γλώσσα και μετά διασχίζει κατά μήκος ολόκληρη τη Σκόπελο, ώσπου να φτάσει στη Xώρα. Μια εξαιρετική διαδρομή, κατά την οποία το μάτι χορταίνει πράσινο και πεντακάθαρα νερά. Οι περίπου 4.500 κάτοικοι του νησιού διαμένουν κυρίως στους τρεις μεγάλους οικισμούς, τη Χώρα, τη Γλώσσα και το Νέο Κλήμα ή Ελιος. Η Σκόπελος είναι ένα ημιορεινό νησί με δύο βουνά, το Παλούκι (565 μ.) και το Δελφί (680 μ.), και καλύπτεται κατά 80% από πυκνά πευκοδάση....

Πωγώνι Ιωαννίνων: Τόπος ανόθευτος

Συναρπαστικό οδοιπορικό στην παραμεθόριο της Ηπείρου, σ’ έναν τόπο αναλλοίωτο στο χρόνο, που τον αγκαλιάζει από παντού η ζωογόνος φύση.

Αν και είναι περίκλειστο από ψηλά βουνά και δύσβατα φαράγγια, το Πωγώνι, λόγω της νευραλγικής θέσης του, κατάφερνε πάντα να βρίσκεται στο προσκήνιο της Ιστορίας. Βρισκόμαστε στο νομό Ιωαννίνων, ακριβώς πάνω στη μεθοριακή γραμμή που χωρίζει την Ελλάδα από την Αλβανία, περίπου 60 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας, σ' έναν τόπο όπου κυριαρχούν οι ορεινοί όγκοι των βουνών Νεμέρτσικα, Κασιδιάρης, Τσαμαντάς και τον διατρέχουν ζωηρά ποτάμια (όλα παραπόταμοι του Καλαμά). Σε τούτη την πλούσια φυσιογραφία συμβιώνουν, άλλοτε διάσπαρτα μέσα στα δάση, άλλοτε κρυμμένα στις ρεματιές ή απλωμένα στο άνοιγμα μικρών κοιλάδων, 33 χωριά που απαρτίζουν τον γεωπολιτικό χώρο του Πωγωνίου. Eνα μέρος των χωριών αυτών που μοιράζονται την ίδια φυσική περιοχή και συνδέονται μεταξύ τους με κοινή μοίρα και ιστορία, βρίσκεται στην Αλβανία (Β. Hπειρο). Εμείς, βέβαια, σε αυτό το οδοιπορικό μας θ' ασχοληθούμε με τα χωριά που αναπτύσσονται σε ελληνικό έδαφος. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το Δελβινάκι, το Δολό, η Πωγωνιανή, η Βήσσανη και αρκετά ακόμη που διατηρούν ατόφια την παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους....

Ανατολικό Πήλιο ... Θέα το Αιγαίο

Πήλιο, ένας προορισμός για κάθε εποχή του χρόνου. Καθαρά, κρυστάλλινα νερά, όμορφα λιμανάκια – και το βουνό των Κενταύρων να στέκεται ψηλά, ολοκληρώνοντας την μαγική αίσθηση!!

Τελικά, τούτο το βουνό έχει κάτι που μαγεύει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Φθινόπωρο, χειμώνα, άνοιξη και καλοκαίρι προσφέρεται για διαδρομές που εγγράφονται για πάντα στη μνήμη, για διαδρομές ανάμεσα σε καστανιές, οξιές και πλατάνια, που άλλοτε είναι χιονισμένα και άλλοτε καταπράσινα. Στο βουνό που, σύμφωνα με το μύθο, είχαν επιλέξει οι θεοί του Ολύμπου για τη θερινή τους κατοικία, αλλά και στον τόπο που έζησαν οι Κένταυροι και ο σοφός Χείρωνας, δάσκαλος του Ηρακλή, του Αχιλλέα και του Ασκληπιού....

Εξωτικές διακοπές στη Χαλκιδική

                            Διακοπές στη Χαλκιδική σημαίνει Διακοπές στον Παράδεισο!!


Το δυσκολότερο απ' όλα στη Χαλκιδική είναι να προτείνεις μια παραλία. Από τις απομονωμένες Καβουρότρυπες στη μαγευτική Τριστινίκα και από την Ακτή Καλογριάς στο Πολύχρονο, οι αμμουδιές είναι αμέτρητες και... εξωτικές· με κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά και πυκνό πευκοδάσος που πολύ συχνά «φλερτάρει» με τη θάλασσα.
Η Χαλκιδική είναι ο τόπος που προσφέρει στον ταξιδιώτη -κυριολεκτικά- τα πάντα. Εδώ μπορείς τη μία στιγμή να ζήσεις τους έντονους ρυθμούς της νυχτερινής ζωής της Καλλιθέας και σε μικρή απόσταση να χαλαρώνεις πίνοντας το ποτό σου σε ένα ήσυχο και ατμοσφαιρικό beach bar. Να αισθάνεσαι τη σιωπηλή μυσταγωγία του Αθωνα και από την άλλη να διασκεδάζεις στους ξέφρενους ρυθμούς των all day parties του Αρμενιστή. Να βιώνεις τον κοσμοπολίτικο αέρα της Σάνης στην Κασσάνδρα ή να γίνεσαι ένα με τη φύση σε κάποια ερημική παραλία της Σιθωνίας.
Οι επιλογές για φαγητό, ποτό και διαμονή αναρίθμητες. Εξαιρετικά κάμπινγκ -34 τον αριθμό-, μια γεύση των οποίων μπορείτε να πάρετε στο www.campsite.gr, και δεκάδες προσεγμένα μπιτς μπαρ. Οι πληροφορίες που ακολουθούν δεν θα μπορούσε παρά να είναι ενδεικτικές. Μη διστάσετε να περιπλανηθείτε. Η Χαλκιδική έχει άπειρες πανέμορφες γωνιές και κρύβει πολλές ευχάριστες εκπλήξεις....

Μια ξεχωριστή πρόταση διακοπών!!!!

Στη νωχελική Ικαρία

Κάθε μέρος του νησιού κρύβει και εικόνες που θα σας μείνουν αξέχαστες

Παραφράζοντας λίγο τον ποιητή «Ικαρία, εκεί που έχει κράτος και εξουσία η Ανοιξη», θυμάμαι την πρώτη μου εντύπωση από το καράβι κι έβλεπα τα καταπράσινα, αλλά άγρια, βουνά. Από διηγήσεις είχα ακούσει ότι οι Ικαριώτες έχουν απέχθεια στην κάθε μορφής εξουσία και ήξερα πως απελευθερώθηκαν μόνοι τους το 1912, ανακηρύσσοντας την «Eλευθέρα Πολιτεία της Iκαρίας» με δική της σημαία και ύμνο.

H Iκαρία έχει έκταση 267 τετρ. χλμ. και περίπου 7.000 κατοίκους. H ψηλότερή της κορυφή είναι το Φαρδύ, με υψόμετρο 1.041 μ. και διοικητικά είναι επαρχία του νομού Σάμου....

Μεζέδες και τσίπουρα στη «σκιά» του βουνού των Κενταύρων

Ένα από τα πιο δραστήρια λιμάνια της χώρας, αλλά και σύγχρονο αστικό κέντρο με ενδιαφέροντα αξιοθέατα, ποιότητα ζωής και ορμητήριο για άλλες αποδράσεις, ο Βόλος αποτελεί ιδανικό προορισμό. 

Ο Βόλος ( http://bit.ly/jkl1k8 ) είναι το πιο σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της Μαγνησίας και της Θεσσαλίας γενικότερα και το τρίτο σε μέγεθος εμπορικό λιμάνι της Ελλάδος. Βρίσκεται σε ιδιαίτερα προνομιακή θέση, στο κέντρο της Ελλάδας και σε ίση σχεδόν απόσταση από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Είναι μια πόλη ζωηρή, με σημαντική τουριστική υποδομή, ενδιαφέροντα αξιοθέατα και αποτελεί ορμητήριο εντυπωσιακών αποδράσεων.....

Λακωνική Μάνη: Στα χρώματα της άνοιξης

Το σκληρό γκρίζο της πέτρας χάνεται μέσα στον πολύχρωμο καμβά που απλώνεται σε όλη τη Μάνη την άνοιξη, προσφέροντας εικόνες μοναδικής ομορφιάς.

Αν σου τύχει να γεννηθείς Μανιάτης, η καταγωγή σε υποχρεώνει να είσαι τρία πράγματα: γενναίος, ντόμπρος και έντιμος». Φράσεις σαν και αυτήν, που θα βρείτε ανατρέχοντας στη σχετική βιβλιογραφία, αντανακλούν την ιδιοσυγκρασία και το φρόνημα μιας ολόκληρης ομάδας Ελλήνων που προέρχονται από τη χερσόνησο που σχηματίζει η απόληξη του Ταΰγετου, τη Μάνη, η οποία ανέκαθεν αποτελούσε σύμβολο της αντίστασης σε κάθε είδους κατακτητή....

Ευρυτανία: Ένας μαγευτικός παράδεισος

Mε νερά κρύα και απολαυστικά και δάση σκιερά, η Ευρυτανία είναι η ιδανική επιλογή για διακοπές, για εκείνους που δεν αντέχουν τους καλοκαιρινούς καύσωνες

Και όμως, δεν είναι χειμερινός προορισμός. Από τον Απρίλιο ώς τον Οκτώβριο τα ποτάμια έχουν την τιμητική τους. Κολύμπι, εύκολες και δύσκολες βαρκάδες, αλλά και κατάβαση φαραγγιών, αναδεικνύουν το Καρπενήσι σε βασιλιά των δροσιστικών νερών του καλοκαιριού....

Εν όψη μεγάλης πανήγυρης στη Δράκεια Πηλίου!!!

Και φέτος όπως και κάθε χρόνο τα τελευταία 15 χρόνια προγραμματίζεται να γίνει η μεγάλη εορταστική εκδήλωση, ημέρα του Αγίου Πνεύματος 13/6/2011 στη Δράκεια Πηλίου. Η Δράκεια είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά του Πηλίου. Στα 500μ. υψόμετρο αποτελεί ιδανικός προορισμός για ξεκούραση και απομόνωση κοντά στη φύση, τόσο το χειμώνα όσο και το καλοκαίρι. Η ιδανική τοποθεσία παρέχει τη δυνατότητα εύκολης και γρήγορης μετάβασης στο Βόλο, στις παραλίες της Αγριάς αλλά και στο χιονοδρομικό κέντρο Πηλίου οι «Αγριόλευκες».
Η παράδοση λέει πως την συγκεκριμένη μέρα οι κάτοικοι της Δράκειας πήγαιναν με τα άλογα στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος και παρακολουθούσαν καβαλάρηδες την Θεία λειτουργία, έπειτα έκαναν το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού....

Ακούς κύριε Δήμαρχε?? Σημαντικά ιστορικά αξιοθέατα σε εγκατάληψη!!

Οι παραπάνω εικόνες είναι τραβηγμένες στη Δράκεια και αφορούν το παλαιότερο ίσως ελαιοτριβείο του Πηλίου το οποίο βρίσκεται στις όχθες του Ποταμού όπου για να περάσει κανείς στην άλλη όχθη πρέπει να διασχίσει το μοναδικό τοξωτό γεφύρι με ύψος 15μ -όμοιό του συναντά κανείς μόνο στα Ιωάννινα- που υπάρχει σε όλο το Πήλιο.
Το συγκεκριμένο μονοπάτι έρχεται από τα Χάνια διασχίζει το χωριό και καταλήγει στην Αγριά, καθώς ήταν το μοναδικό μονοπάτι που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι του χωριού 30 χρόνια πριν και παλαιότερα με τα ζώα ή με τα πόδια για να καταλήξουν στην Αγριά.
Οι εναλλαγές του τοπίου είναι μοναδικές καθώς οι οξιές εναλλάσσονται με τα πλατάνια τις βελανιδιές και τους Δρυς σε βαθμό που οι ακτίνες του ήλιου δεν φτάνουν στο έδαφος, και καθώς το μονοπάτι προχωρά προς τα κάτω οι μηλιές ομορφοκαμωμένες καθώς είναι, εναλλάσσονται με τη σειρά τους με τα Ελαιόδεντρα, στο τοπίο και σε όλη τη διαδρομή υπάρχουν σπάνια αρωματικά βότανα. 
Δυστυχώς όμως σήμερα όλο σχεδόν το τοπίο παρουσιάζει τραγική εικόνα εγκατάλειψης αφού το μονοπάτι έχει υποστεί σοβαρές ζημιές σε πολλά σημεία από την πλημμύρα του 2009 και η διέλευση είναι δύσκολη, τα βάτα έχουν καλύψει αρκετά σημεία με αποτέλεσμα να είναι αδιαπέραστα. 
Το ελαιοτριβείο του Μίχου έρχεται να δέσει την εικόνα της εγκατάλειψης αφού τμήματα του κτίσματος έχουν αρχίσει και πέφτουν.
Είναι πραγματικά εντελώς αποκαρδιωτικό το θέαμα γι αυτό το στολίδι της αρχιτεκτονικής και δυστυχώς ενώ θα μπορούσε η αξιοποίησή του να αποτελέσει σημαντικότατο παράγοντα τουριστικού ενδιαφέροντος, η εγκατάλειψή του αποτελεί εστία μόλυνσης του περιβάλλοντος. 
Ευελπιστούμε η νέα Δημοτική Αρχή να δώσει την προσοχή που αρμόζει σε μνημεία του τόπου μας σαν αυτό.
Το όφελος τόσο του περιβάλλοντος όσο και του τόπου θα είναι τεράστιο.
 

Για πεζοπορία στα Ζαγοροχώρια

Είναι άλλο πράγμα να βρεθείς σε μια από τις πιο όμορφες γωνιές της Ελλάδας και άλλο να βουτήξεις μέσα στη φύση της, διασχίζοντας ορισμένα από τα καλοσχεδιασμένα μονοπάτια που σε οδηγούν σε σημεία όπου δεν φτάνει το αυτοκίνητο

Η ελληνική φύση είναι τέτοιας έκτασης και ποικιλίας, που μου φαίνεται πως είναι πραγματικά κρίμα το να βρεθεί κανείς στην καρδιά της και να προτιμήσει απλώς να τη βγάλει μια μακρινή φωτογραφία. Ειδικά για ένα διήμερο ή τριήμερο ταξίδι στα Ζαγοροχώρια, ας είναι τα παϊδάκια, οι απίστευτες τοπικές πίτες και τα υπέροχα γλυκά η επιβράβευση για μια αθλητική δραστηριότητα - όχι ιδιαίτερα έντονη, αν δεν θέλετε. Ακόμη κι αν πιστεύετε πως θα καταπονηθείτε με ράφτινγκ ή καγιάκ στον Βοϊδομάτη, αν τρέμετε στην ιδέα της αναρρίχησης σε κάθετο βράχο ή αν φοβάστε μήπως πέσετε από το άλογο σε μια ιππασία στο Πάπιγκο, δεν έχετε καμία δικαιολογία για να αρνηθείτε μια πεζοπορία στα καλοσχεδιασμένα μονοπάτια της περιοχής. Οχι μόνο γιατί το περπάτημα στον καθαρό αέρα θα κάνει καλό στην υγεία σας, αλλά κυρίως γιατί το απότομο ανάγλυφο της περιοχής και η ξέφρενη φύση της αποτελούν το τέλειο οχυρό κατά των αυτοκινήτων. Για να απολαύσετε τα πιο όμορφα σημεία στα Ζαγοροχώρια, θα πρέπει να φτάσετε σε αυτά περπατώντας....
ΕΝΑ ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ
Η πεζοπορία σε αυτό το ορεινό δίκτυο των 46 χωριών και του γεμάτου δάση, χαράδρες, φαράγγια, ποτάμια και χειμάρρους περιβάλλοντός τους διευκολύνεται ακόμη περισσότερο χάρη στην ακριβή χάραξη από το πρόγραμμα των Ευρωπαϊκών (από εδώ περνάει το περίφημο Ε6) και των Εθνικών Μονοπατιών, αλλά κυρίως από το πρόγραμμα «Life-Ζαγόρι» (είναι αυτά που χαρακτηρίζονται από το γράμμα Ζ και έναν αριθμό - 31 στο σύνολό τους). Πινακίδες σάς ενημερώνουν συνεχώς για την πορεία της διαδρομής, καθώς και για τον κατά προσέγγιση χρόνο που υπολείπεται μέχρι το τέλος της. Oχι ότι θα είχατε ποτέ την αγωνία μήπως χαθείτε. Σκεφτείτε ότι σε κάποια πιο απομακρυσμένα χωριά της περιοχής, το οδικό δίκτυο έφτασε μόλις πριν από μισό αιώνα. Και μετά αναλογιστείτε πως η περιοχή άκμαζε την εποχή της τουρκοκρατίας, και μάλιστα όχι μόνο ως πατρίδα εξαιρετικών μαστόρων, αλλά κυρίως ως η γενέτειρα πολλών σπουδαίων εμπόρων. Στην ουσία, το δίκτυο των μονοπατιών όπου θα περπατήσετε είναι οι εμπορικοί δρόμοι της περιοχής πάνω από τα Ιωάννινα κατά τον 16o, τον 17o και τον 18o αιώνα, οι καθημερινές δηλαδή διαδρομές που διέσχιζαν οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ. Και, βέβαια, τα περίφημα τοξωτά γεφύρια που διέσχιζαν τα ποτάμια και τα ρέματα της περιοχής κατασκευάστηκαν εκείνα τα χρόνια. Σήμερα σώζονται περίπου εξήντα από αυτά, ενώ μαρτυρίες κάνουν λόγο για τουλάχιστον άλλα εκατό, τα οποία καταστράφηκαν με τα χρόνια από την αχρηστία ή διάφορα φυσικά φαινόμενα.
Τα γεφύρια και οι δρόμοι με τις παραχωμένες μέσα στο έδαφος πέτρες, όχι με τη μορφή σκαλιού, αλλά σαν στηρίγματα αντίστασης, τους λεγόμενους «αναβαθμούς», είναι χαρακτηριστικά δείγματα των λύσεων που έβρισκαν οι μάστορες από τα Ζαγοροχώρια για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που πρόσθετε το τοπίο στις μετακινήσεις τους. Στη «Σκάλα του Βραδέτου», μια φιδωτή διαδρομή που ενώνει τα χωριά Καπέσοβο και Βραδέτο (και που μέχρι το 1973 ήταν ο μοναδικός τρόπος σύνδεσής τους!), μπορείτε να μελετήσετε καλά τον τρόπο που κατασκευάζονταν αυτά τα μονοπάτια (πόσος καιρός και πόση προσπάθεια χρειάστηκε, άραγε, μέχρι την ολοκλήρωσή τους...) Οι πέτρες στο μονοπάτι είναι τοποθετημένες σε τρεις κάθετες διατάξεις: μία για τους άντρες, μία για τις γυναίκες και μία για τα ζώα! Κάθε λίγες πλακουτσωτές πέτρες, διαγώνια καρφωμένες στο έδαφος, μία εξέχει λίγο περισσότερο, για αντιστήριξη. Πιο συχνά για το «γυναικείο» μονοπάτι, πιο αραιά για το «ανδρικό», αφού θεωρητικά οι άντρες έκαναν μεγαλύτερα βήματα, σε ακόμη πιο ήπια μορφή και με πλατύτερη επιφάνεια για τα ζώα. Συνολικά τα «σκαλοπάτια» είναι περίπου 1.600 και οι στροφές («καγκέλια» τις λένε οι ντόπιοι) 40, και τόσο κοφτές και στενές, ώστε τα σπίτια του Βραδέτου έχουν συγκεκριμένο μέγεθος. Γιατί; Γιατί το κεντρικό δοκάρι της οροφής δεν ήταν δυνατόν να είναι μεγαλύτερο από εκείνο που μπορούσε να περάσει από ένα κοφτό καγκέλι...
ΑΣYΛΛΗΠΤΟ ΦΥΣΙΚO ΚAΛΛΟΣ
Στα μονοπάτια, στα γεφύρια και, φυσικά, στα σπίτια των χωριών απ' όπου θα περάσετε στις διαδρομές σας, μπορείτε να παρατηρήσετε τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική για την οποία είναι τόσο διάσημη η περιοχή. Μια αρχιτεκτονική που βασίζεται, φυσικά, στην πέτρα και στο ξύλο -σε τόση αφθονία στο Ζαγόρι-, καθώς και στους τρόπους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυτά τα υλικά ώστε να προσφέρουν προστασία από τις έντονες βροχοπτώσεις και τον βαρύ χειμώνα. Αλλά είναι το απίστευτο φυσικό τοπίο που αγκαλιάζει την εν λόγω αρχιτεκτονική που θα σας κάνει να ξεχάσετε κάθε κούραση από την πεζοπορία και θα σας φέρνει εδώ ξανά και ξανά, για να ακολουθήσετε νέα μονοπάτια... Το φαράγγι του Βίκου, για παράδειγμα, ένα από τα βαθύτερα στον κόσμο (σε κάποιο σημείο έχει βάθος 900 μ.), ή η περίφημη Δρακολίμνη, στα 2.050 μ., στο όρος Τύμφη (ή Γκαμήλα, όπως θα το ακούσετε όταν βρεθείτε στα Ζαγοροχώρια), είναι σημεία αναφοράς για την ελληνική ορεινή ομορφιά.
Το ότι μπορεί κανείς να τα περπατήσει, να απορροφηθεί από το μεγαλείο του τοπίου τους, να χαϊδέψει την υπέροχη βλάστηση, να γεμίσει με μυρωδιές από σφένδαμο, πουρνάρι, κέδρο ή να χαζέψει την πανίδα του τόπου (άγρια άλογα, σπάνια πουλιά, δεκάδες είδη ερπετών και, βέβαια, αγριογούρουνα και αρκούδες, αν και τα τελευταία θα ήταν προτιμότερο να τα αποφύγετε...) μοιάζει με θείο δώρο. Οι δύο συγκεκριμένες διαδρομές, βέβαια, η διάσχιση του Βίκου και η ορειβασία μέχρι τη Δρακολίμνη, είναι από τις πιο απαιτητικές πεζοπορίες στο Ζαγόρι. Είναι όμως και από τις πιο ανταποδοτικές. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε πεζοπορία στο Βοϊδομάτη, μια περιήγηση στο Εθνικό Πάρκο της Πίνδου με εκκίνηση από το Καλπάκι, να ακολουθήσετε τον δασικό δρόμο από το Γυφτόκαμπο στο Μακρίνο, να περπατήσετε από το Τσεπέλοβο μέχρι το γεφύρι του Χάτσιου, από τους Νεγάδες στον Καλουτά, από τους Κήπους στο Τσεπέλοβο μέσα από το φαράγγι του Βικάκη, από τη Δόλιανη στη Λεπτοκαρυά, ή να πάτε στη λίμνη του Αώου και στην Ιερά Μονή του Βουτσά.
Οι επιλογές είναι άπειρες. Ανάλογα με τον καιρό, το ορμητήριό σας και το χρόνο που έχετε στη διάθεσή σας, μπορείτε να ορίσετε ποια θα επιλέξετε. Αν ο καιρός είναι καλός -κάποιος αρχάριος στο trekking δεν υπάρχει λόγος να ρισκάρει να ξεκινήσει όταν προβλέπονται βροχές από το μετεωρολογικό δελτίο-, ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια, μερικά άνετα ρούχα και ένας σάκος πλάτης αρκούν. Είναι έτσι χαραγμένα τα μονοπάτια των Ζαγοροχωρίων, που δεν θα χρειαστείτε πιο ειδικό εξοπλισμό. Αν, πάντως, δεν έχετε εμπιστοσύνη στο πώς θα οργανώσετε μια τέτοια μέρα (επιμένω ότι είναι εύκολο: ένας χάρτης της περιοχής και μια ενημέρωση για τον καιρό είναι αρκετά), μπορείτε πάντα να απευθυνθείτε στα ειδικά γραφεία που σχεδιάζουν τέτοιες δραστηριότητες. Το σίγουρο είναι ότι, μετά την πρώτη φορά, θα επιστρέφετε με ενθουσιασμό για την επόμενη.

ΠΩΣ ΠΑΜΕ
Από τη Θεσσαλονίκη, μέσω Εγνατίας Οδού, μέχρι τα Ιωάννινα και από εκεί, μέσω του τοπικού οδικού δικτύου, η διαδρομή μέχρι την καρδιά του Ζαγοριού δεν διαρκεί περισσότερες από δυόμισι ώρες. Από την Αθήνα, η διαδρομή με το αυτοκίνητο διαρκεί πεντέμισι με έξι ώρες. Εναλλακτικά, μπορείτε να πετάξετε μέχρι τα Ιωάννινα με το αεροπλάνο και να νοικιάσετε αυτοκίνητο από εκεί. Η απόσταση μέχρι το Κεντρικό Ζαγόρι είναι μισή ώρα.
ΔΙΑΜΟΝΗ
Kipi Suites (Κήποι Ζαγορίου, Τ/26530-71.995, www.kipisuites.gr) και Μονοπάτια Mountain Resort, (Ανω Πεδινά Ζαγορίου, Τ/26530-71.116, www.monopatiaresort.gr). Οι δύο τελευταίες αφίξεις στην περιοχή, που έχουν ήδη κάνει αίσθηση με τους υπερπολυτελείς ξενώνες τους (σε λογικές τιμές, από 100 ευρώ) και τη ζεστασιά της φιλοξενίας τους. Ο ιδιοκτήτης του Kipi Suites, Αλέξανδρος Καλαντζής, είναι λάτρης του trekking ο ίδιος (έχει περπατήσει σε μερικά από τα πιο απαιτητικά μονοπάτια του κόσμου) και θα χαρεί πολύ να σας συνοδεύσει σε κάποια από τις πεζοπορίες σας. Οργανώνει μάλιστα για τις αρχές του καλοκαιριού ένα υπερπλήρες οκταήμερο με πληθώρα υπαίθριων δραστηριοτήτων.
ΦΑΓΗΤΟ
Καλή Καρδιά, στο Βραδέτο. Καφενείο-ταβέρνα, το μοναδικό του χωριού, στο τέλος της «σκάλας». Το ιδανικό φινάλε για την κάθετη διαδρομή μιας ώρας που θα έχει προηγηθεί!
Παλιό Αλώνι, στο Κουκούλι. Τα μαγειρευτά κρεατικά του και οι παραδοσιακές ζαγορίτικες πίτες του είναι το κάτι άλλο.

Ώρα για περπάτημα στο βουνό των Κενταύρων!!!( Χάρτες - Διαδρομές )

Το περπάτημα στο Πήλιο

Το Πήλιο διαθέτει μεγάλο αριθμό από μονοπάτια που είναι ιδανικά για περιπατητικό, ιππικό και ποδηλατικό τουρισμό, ήπιας μορφής. Τα μονοπάτια-καλντερίμια, μαζί με το σιδηρόδρομο Βόλου - Μηλεών, αποτελούσαν μέχρι την δεκαετία του '50 το μοναδικό άξονα επικοινωνίας των χωριών μεταξύ τους και με το Βόλο. Παρά το πέρασμα του χρόνου, πολλά από τα παλιά μονοπάτια διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση χάρη στη φροντίδα των τοπικών κοινωνιών δίνοντας την ευκαιρία στον επισκέπτη να εξερευνήσει το βουνό από κοντά και με ασφάλεια.

Οι διαδρομές και οι περιγραφές τους

Οι διαδρομές που περιγράφονται εδώ, έχουν περπατηθεί και καταγραφεί από εξειδικευμένο επαγγελματία οδηγό βουνού κατά την περίοδο Μάιο-Σεπτέμβριο 2006, δεν απευθύνονται ωστόσο, σε εξειδικευμένους ορειβάτες ή περιπατητές αλλά είναι κατάλληλες για όλους τους επισκέπτες. Η περιγραφή των διαδρομών γίνεται βήμα-βήμα και εστιάζεται περισσότερο στα σημεία των διασταυρώσεων που εκεί υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα ο περιπατητής να χάσει το μονοπάτι. Κάθε βήμα της διαδρομής περιγράφεται με κείμενο, φωτογραφία/ες και απεικόνιση του σημείου σε χάρτη....