Επί
µια δεκαετία τουλάχιστον, η αγγλική τράπεζα Barclays, χειραγωγούσε τα
διατραπεζικά επιτόκια «προς τα πάνω». Βάσει αυτού… «του χειραγωγηµένου»
επιτοκίου, δανειζόσασταν και εσείς από τa ελληνικά χρηµατοπιστωτικά
ιδρύµατα.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα (2000-2009) το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έβαινε διαρκώς µειούµενο και πληµµύριζε την αγορά µε υπερχειλή ρευστότητα. Παράλληλα, τα επιµέρους διατραπεζικά επιτόκια Libor και Euribor αποκλιµακώνονταν αντίστοιχα, δηµιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες χρηµατοδότησης για το σύνολο των πολιτών της ΕΕ.
Την ίδια εποχή, οι ελληνικές τράπεζες, αφενός µε όπλο την απελευθέρωση της καταναλωτικής πίστης, επί εποχής Καρατζά, ως ∆ιοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας και αφετέρου σύµφωνα µε τη «µόδα της εποχής» προέβαιναν στη δηµιουργία κάποιων νέων πιστωτικών προϊόντων. Τα νέα αυτά πιστωτικά προϊόντα παρουσίαζαν ελαστικότητα και ευελιξία στην επιτοκιακή τους επιβάρυνση, δηλαδή το επιτόκιό τους συµφωνούνταν κυµαινόµενο, προκειµένου ο εκάστοτε δανειολήπτης να απολαµβάνει τα οφέλη από τις αντίστοιχες µειώσεις των διατραπεζικών επιτοκίων αλλά και, εν µέρει, να µοιράζεται και να επιβαρύνεται µε τον κίνδυνο της αύξησης του κόστους του χρήµατος στις χρηµαταγορές...


